Door mensenhanden in stand gehouden

Het Grenspark, zoals we het nu kennen, is voor een groot deel door mensenhanden gemaakt. Alle biotopen die momenteel aanwezig zijn, hebben hun ontstaan op één of andere manier te danken aan ingrijpen door de mens.

Zandverstuivingen en duinvorming ontstonden door overexploitatie van de gronden zoals overbegrazing; tot men merkte dat ook dat zand een grote economische waarde had en kon dienen voor ondermeer de aanleg van een spoorwegberm.

Door turfwinning ontstonden grote vennen zoals het Stappersven en de Putse Moer.

Intussen werden 'woeste gronden' (lees heide) eind 18de eeuw, tot zelfs midden 20ste eeuw, omgezet tot landbouwgrond. Gelukkig bleef een groot deel langs Nederlandse en Vlaamse zijde intact. Vooral de kleinschalige landbouw bleef bestaan. De kleine, arme boeren zorgden er op die manier voor, dat het landschap open bleef.

Nadat echter de meeste kleine boeren het voor gezien hielden, startten de herbebossingen, die het huidige landschap mede bepalen. De eerste aanplanten (plantages genoemd) dateren in Nederland vanaf 1830. Langs Vlaamse kant dateren ze van 1910. Later volgden andere aanplantingen die bepaalde delen van dit gebied het huidige gesloten karakter geven.

Eén ding is duidelijk; er is wellicht geen plek te vinden waar de mens niet op één of andere manier zijn stempel heeft gedrukt en toch ontstond er een soort evenwicht tussen natuur en mens.