Zand voor bouwwerken

We kunnen het ons moeilijk voorstellen, maar ooit lagen in het Grenspark grote hoge duinen. Ideeën over natuurbehoud waren bij onze voorouders nog niet zo ingeburgerd en het zand van de heide was voor hen vaak niet meer dan een goedkope grondstof.
Tussen 1860 en 1865 werd al het zand van het Hanskensduin bij de Boterbergen afgegraven en weggevoerd naar Antwerpen voor het dempen van de oude stadswallen.
Twintig jaar later was het de beurt aan de Vossenberg om richting Antwerpen gevoerd te worden. Daar gingen grote bouwwerken van start: de aanleg van het Centraal Station en van verhoogde spoorwegbermen. Hevige protesten van natuurminnaars mochten niets baten. In 1888 verkocht het gemeentebestuur van Kalmthout het zand van de duinen in “de Steertsche heide, Nolsche duinen en Zwarten heuvel”.Er werd een spoorweg aangelegd vanaf het station Heide tot op de plaats van ontginning. De spoorwegaftakking was klaar begin 1892 en liep vanaf het station via de Withoefse Heide naar het centrale duingebied.
In 1898 verliet de laatste zandtrein de heide. Van het grote en prachtige duinmassief tussen de Wilgen- en Kambuusduinen bleef niets meer over.