Ook afscheid adviseur Grenspark

Het vertrek van onze coördinator Barbara was voor mij aanleiding mijn rol als ‘adviseur’ na 13 jaar ook te beëindigen. Het Grenspark heeft in mijn lange ambtelijke leven en ook na mijn pensionering een belangrijke rol gespeeld. Reeds voordat het Grenspark officieel door de Benelux werd erkend, stond ik, als ambtenaar van Staatsbosbeheer, in de zeventiger jaren al aan de wieg bij het zgn. haalbaarheidsonderzoek naar de totstandkoming van het ‘Grensoverschrijdend natuurpark Kalmthoutse Heide’.
Ik heb dat altijd met plezier en interesse van nabij, later op enige afstand, gevolgd. Ik heb daarbij ook genoten van de cultuurverschillen tussen Vlamingen en ‘Ollanders'. Door bijzondere omstandigheden werd ik eind jaren negentig weer opnieuw betrokken bij het Grenspark en werd ik in 2001 als adviseur aangetrokken. Ik maakte vanaf dat moment de meeste vergaderingen van de Bijzondere Commissie, de Stuurgroep en de verschillende werkgroepen in de rol van ‘waakhond’ mee. Door sommigen werd ik ook wel ‘de luis in de pels’ genoemd. Dat was een heerlijke rol die ik al die jaren met veel plezier heb mogen vervullen. Ik heb met veel waardering genoten van de ‘drive’ die vele mensen (beroepsmatig of als vrijwilliger) getoond hebben.
Met het vertrek van de coördinator, die mij als adviseur waardeerde en regelmatig contacteerde, vond ik het voor mij ook tijd worden om te stoppen. Echter sporadisch zal ik als vrijwilliger nog verbonden blijven aan het Grenspark door de teksten van de website en de Wissels aan een kritisch oog te onderwerpen.
Ik dank, via deze weg, alle lezers die ik in de loop der jaren heb mogen ontmoeten en wens het allerbeste toe.
 
Paul Asselbergs   

(Foto: D. Vermaas)